Andrzej Błędowski
- Urodzony
- 7 stycznia 1927, Kutno
- Zmarł
- 23 sierpnia 1944, Warszawa
Andrzej Błędowski, używający pseudonimów „Bury” i „Biały”, urodził się 7 stycznia 1927 roku w Kutnie. Był synem Wiesława i bratankiem Ryszarda Błędowskiego. Uczył się w konspiracyjnym Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie i należał do działającej przy nim 1. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta, nazywanej „Czarną Jedynką”. Podczas okupacji niemieckiej działał w polskim podziemiu zbrojnym.
Uczestniczył w akcjach Wilanów, Par oraz Tłuszcz-Urle. Ukończył tajną podchorążówkę, zajmując czwarte miejsce w grupie liczącej 71 żołnierzy. W powstaniu warszawskim walczył na Woli i Starym Mieście jako sierżant podchorąży II plutonu „Alek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Armii Krajowej. Zmarł 23 sierpnia 1944 roku w szpitalu Jana Bożego przy ul. Bonifraterskiej 12 w Warszawie. Miał 18 lat. Został pochowany na Powązkach Wojskowych wraz z Zdzisławem Rackim. Odznaczono go Krzyżem Walecznych.
Na podstawie artykułu „Andrzej Błędowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.