Andrzej Honowski

Andrzej Honowski urodził się prawdopodobnie 8 lipca 1901 roku w Kutnie. Był polskim inżynierem chemikiem, fotografikiem i filmowcem, a także żołnierzem Armii Krajowej. W listopadzie 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie, po czym jako ochotnik służył w 29. pułku Strzelców Kaniowskich. Należał do pierwszych polskich realizatorów krótkometrażowych filmów o bezpieczeństwie i higienie pracy. Prowadził laboratorium filmowe Instytutu Spraw Społecznych przy ulicy Asfaltowej w Warszawie.

W czasie okupacji mieszkał przy tej ulicy pod nazwiskiem Antoni Zakrzewski. W 1941 roku urządził w dawnym laboratorium konspiracyjną wytwórnię szedytu; w działalności konspiracyjnej używał pseudonimu Antoni Kupała. Był także szefem komórki Armii Krajowej w warszawskim studiu fotograficznym „Fotoris”. Kopiowano tam zdjęcia egzekucji i łapanek oraz przemycano je do Londynu. 13 stycznia 1943 roku, zdradzony przez Ludwika Herberta, został ciężko ranny w starciu z gestapo. Przewieziono go na Pawiak, gdzie zmarł po kilkunastu godzinach.

Na podstawie artykułu „Andrzej Honowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.