Józef Sas-Hoszowski

Józef Sas-Hoszowski urodził się 10 lutego 1889 w Dolinie koło Stanisławowa. Ukończył seminarium nauczycielskie w Brzeżanach, a przed 1914 rokiem pracował jako nauczyciel ludowy. Od 1909 należał do Związku Walki Czynnej, później działał w drużynach strzeleckich. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Został ranny w walkach pod Kirlibabą, a w bitwie pod Mołotkowem trafił do niewoli.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego, i osiągnął stopień pułkownika piechoty. W latach 1931-1937 dowodził 37 pułkiem piechoty Ziemi Łęczyckiej w Kutnie, a następnie Morską Brygadą Obrony Narodowej. W kampanii wrześniowej dowodził Warszawską Brygadą Obrony Narodowej, a później przedmościem „Zegrze”. Po kapitulacji Warszawy trafił do niewoli niemieckiej; został uwolniony w kwietniu 1945 roku. Zmarł 30 maja 1955 i został pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni.

Na podstawie artykułu „Józef Sas-Hoszowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.