Józef Trepto

Józef Trepto urodził się 17 marca 1894 roku w Kutnie. Był podpułkownikiem dyplomowanym kawalerii Wojska Polskiego. Podczas I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, a od 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-czechosłowackiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie, po czym pełnił między innymi funkcję szefa sztabu 2 Dywizji Kawalerii. Od 1938 do października 1939 roku dowodził 2 pułkiem szwoleżerów.

Po agresji III Rzeszy na Polskę dowodził pułkiem, a następnie organizował Warszawski pułk ułanów. Po agresji ZSRR został wzięty do niewoli i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku funkcjonariusze NKWD zamordowali go w Charkowie; został pochowany w zbiorowej mogile w Piatichatkach. Był ofiarą zbrodni katyńskiej. Otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Walecznych. Pośmiertnie mianowano go pułkownikiem. Symboliczny grób Trepty znajduje się w Kutnie.

Na podstawie artykułu „Józef Trepto” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.