Karol Kasiński

Karol Kasiński urodził się 28 października 1885 roku w Kutnie, w ówczesnej guberni warszawskiej Królestwa Polskiego. W 1904 roku ukończył Szkołę Realną w Łęczycy, a sześć lat później Konstantynowski Instytut Mierniczy w Moskwie, uzyskując tytuł inżyniera mierniczego. Pracował w Petersburgu w Zarządzie Mierniczym, a następnie w Komisji Urządzeń Rolnych. Równolegle studiował w Instytucie Górniczym oraz na Wydziale Prawa Uniwersytetu Petersburskiego. W czasie I wojny światowej służył jako oficer artylerii w Armii Imperium Rosyjskiego.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pracował w służbie państwowej i został dyrektorem departamentu w Ministerstwie Reform Rolnych. Był także członkiem rady nadzorczej Państwowego Banku Rolnego. W 1932 roku prezydent Ignacy Mościcki mianował go podsekretarzem stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych, w rządzie Aleksandra Prystora. Po 1918 roku służył w Wojsku Polskim; uzyskał stopień porucznika rezerwy artylerii, a w latach 1923-1924 był oficerem rezerwowym 23 pułku artylerii polowej w Będzinie. Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 30 września 1953 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Karol Kasiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.